مردهها حرف میزنند
مردگان در هر شب جمعه از ماه رمضان میآیند و با صدای اندوهناک و گریه، فریاد میزنند
ای اهل خانه من، ای فرزندان من! ای خویشان!
با خیرات خود به ما محبت کنید خدا شما را رحمت کند، ما را بهخاطر بیاورید و ما را فراموش مکنید.
بر غربت ما رحم کنید. ما در زندان تنگ و تاریک ماندهایم.
به ما رحم کنید و دعا و صدقه را از ما دریغ نکنید.
شاید پیش از آنکه شما مثل ما شوید، خدا به شما رحم فرماید۔
ای بندگان خدا! سخن ما را بشنوید و ما را فراموش مکنید.
این ثروتی که در دست شما است روزی در دست ما بود، ما آنها را در راه خدا خرج نکردیم، پس آنها برای ما وبال شد و منفعتش برای دیگران ماند؛ به ما مهربانی کنید ولو به یک درهم یا قرص نانی یا پارهای از چیزی.
پس فریاد میکنند: چقدر نزدیک است که بر نفسهای خود گریه کنید و به شما نفعی ندهد. چنانکه ما گریه میکنیم و سودی برای ما ندارد؛ پس کوشش کنید پیش از آنکه مثل ما شوید.
سفینةالبحار، ج 8، ص 132 و مستدركالوسائل، ج2، ص: 163
ثریا۔ الف
